Lipiec 2025
Przed spakowaniem się na wakacyjny wyjazd i rozjechaniem w cztery strony świata porządkujemy materiały przekazane do Archiwum Społecznego Sulejówka przez mieszkańców. Dlatego dzisiaj powracamy jeszcze raz do osób, które w tym roku otrzymały tytuł honorowy „Zasłużony/Zasłużona dla Miasta Sulejówek”. Kolejną osobą, która została wyróżniona dzięki staraniom Towarzystwa Przyjaciół Sulejówka, stał się Stanisław Śliwiński (1875-1950), „ostatni prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Sulejówka, który urodził się w Warszawie, jako jedno z 7 dzieci powstańca styczniowego i właściciela ziemskiego Artura Śliwińskiego.”
Chociaż, jak podaje Justyna Sadowska, „jego cała kariera zawodowa związana była z elektryfikacją cukrownictwa” z uwagi na to, że „zajmował kierownicze stanowiska w Polskich Zakładach Siemens-Schuckert, Polskich Zakładach Elektrycznych Brown Boveri S.A. i Instytucie Przemysłu Cukrowniczego w Warszawie”, to był nie tylko wynalazcą i racjonalizatorem.” Równocześnie brał także „czynny udział w życiu politycznym” i „został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, a w 1932 r. Krzyżem Niepodległości za pracę w dziele odzyskania niepodległości, w tym za działania w PPS, Związku Patriotów oraz Związku Chłopskiego” oraz za bycie w czasie I wojny w Warszawie „współorganizatorem i komisarzem Straży Obywatelskiej, a następnie radnym Miejskiej Rady Narodowej”.
Pomimo tego, że Stanisław Śliwiński należał do wielu związków oraz stowarzyszeń, pełniąc ważne funkcje w życiu politycznym i zawodowym, jako właściciel posesji „Osada Aleksandria” od 1927 roku „zaangażował się również w działalność lokalnego stowarzyszenia”. Dzisiaj mając dostęp do nowych opracowań listów Zofii Moraczewskiej oraz dzienników Jędrzeja Moraczewskiego, jak i protokołów Stowarzyszenia Przyjaciół Sulejówka nie ma już żadnej wątpliwości, że „wartość sąsiedzka i towarzyska” nowych sąsiadów, jak o Śliwińskich pisała Zofia Moraczewska w liście do siostry datowanym na 22.10.1927 r. , okazała się ogromna.
Śliwiński nie tylko włączył się w działalność Stowarzyszenia, ale w 1929 r. został „wybrany do Zarządu”, a następnie „zabierając głos na Walnym Zebraniu w punkcie dotyczącym planu działań SPS, to właśnie Stanisław Śliwiński poinformował, że sprawa elektryfikacji Sulejówka jest już postanowiona i wnioskował, aby Zarząd rozpoczął pertraktacje z władzami wojskowymi w Rembertowie”. Dlatego zdaniem Justyny Sadowskiej, „można śmiało powiedzieć, że odegrał w procesie elektryfikacji znaczącą rolę, uczestnicząc w niej od podjęcia decyzji o elektryfikacji, do sprzedaży sieci w czasie swojej prezesury w latach 1938-39.”
Jak wyglądały inne jego aktywności można się dowiedzieć zapoznając się z protokołami z posiedzeń Stowarzyszenia, które zostały opracowane przez Małgorzatę Basaj i wydane przez Towarzystwo Przyjaciół Sulejówka w 2021 roku. Zapraszamy także do wybrania się na spacer po Sulejówku w poszukiwaniu śladów działalności Śliwińskiego, którego potomkowie do dzisiaj mieszkają w naszym mieście na terenie tej samej posesji, którą kupił Stanisław w 1927 roku [https://sulejowekposasiedzku.pl/lokalizacja/dom-rodziny-sliwinskich/]
Świadek: Aleksandra Krzywińska (prawnuczka Stanisława Śliwińskiego)
Biogram Stanisława Śliwińskiego: Justyna Sadowska
Biuletyn: Beata Nessel-Łukasik, Iwona Zbroszczyk