„Architektura tej Żurawki była trochę inna niż teraz. Wzdłuż jednej ulicy, [chociaż] wtedy nikt nie mówił o ulicy, [bo] była to wtedy wioska bez asfaltu, [gdzie] stały domki równoległe do tej drogi. [Wieś] zaczynała się od wsi Grabina, czyli od przejazdu kolejowego, (…) który został w latach dziewięćdziesiątych zlikwidowany, do ulicy dzisiejszej Marszałka Piłsudskiego, czyli łącznie z dzisiejszą ulicą Mariańską, przez las. To była Stara Żurawka, [a] Nowa Żurawka, część wsi Starej Żurawki, skupiona była na południe od stacji kolejowej Sulejówek Miłosna, w okolicach stawu kolejowego, wzdłuż rowu, Kanału Wawerskiego. Tam też nie było żadnych ulic, jakieś takie drobne ścieżki i domki postawione. Większość domów była już domami murowanymi. Gdzieniegdzie się trafiały drewniane domki. O strzechach trudno mi powiedzieć, bo ja już strzech praktycznie nie pamiętam, żeby były. Z opowieści rodziców i dziadków wiem, że były na pewno, ale już potem w latach osiemdziesiątych tych drewnianych domów krytych słomą nie było.”