Przejdź do treści

stacja kolejowa

Przejazd na ul. Poniatowskiego

Helena Porada

Stacja Miłosna

Małgorzata Chocianowska

Dawny Dworzec Sulejówek - obecnie Drewniak

Małgorzata Chocianowska

„Jak pradziadkowie kupili parcelę naprzeciwko stacji, to był dom murowany z dużymi, pięknymi werandami. Później jeszcze był tam taki dom z boku, ale to była bardziej ziemianka. Babcia mi zawsze tłumaczyła, że to była jakby chłodnia. Ja jeszcze ją pamiętam z lat 50. obsypaną ziemią. To było w takim kwadracie. Stary dom, zaplecze, ziemianka, nowy dom i komórki. Później, jak był wybudowany ten dom murowany to wiem, że tam było zaplecze i tam był magiel. Jeszcze pamiętam takie duże stoły”.

Barbara Pasińska-Kruk

„Kiedy wybudowano kolej Warszawa – Mińsk Mazowiecki to pierwszymi przystankami był przystanek Rembertów, Wesoła, Miłosna i później Mińsk Mazowiecki. W Miłośnie pobudowano bocznicę, ponieważ tu były lasy i pobudowano cegielnię na początku XX wieku, która się mieściła w granicach Sulejówka. Lasy były wycinane, a drzewo cechowane i używane na budowę Warszawy. Tak samo jak cegła była produkowana na cegielni”.

Leszek Andrzej Rudnicki

„Stacja była Miłosna, a osiedle Cechówka. Wszyscy, którzy wysiadali na stacji mówili Miłosna. Na świadectwach moich z lat szkolnych to jest Cechówka od cechu, który wyrąbywał sosny, bo tam głównie sosny rosły. Drewno było sprzedawane. Ta stacja była duża i bardzo rozbudowana. To wszystko głównie było w rękach żydowskich. Wywozili to drewno głównie do Okuniewa, nawet i do Warszawy. W różnych kierunkach rozwozili”.

Andrzej Dziurzyński